Strand í gini gígsins

Sursteyjargosið sem hófst 14. nóvember 1963 hafði mikil áhrif á Vestmannaeyinga. Í þessari mögnuðu bók er brugðið upp einstakri mynd af mannlífinu í Eyjum á árum Surtseyjarelda og lýst svaðilförum tengdum þeim sem fæstar hafa verið færðar í letur áður.
Til dæmis þegar ungir Eyjamenn horfðust í augu við dauðann í Surtsey, Syrtlingi og Jólni þegar þeir stigu þar á land fyrstir Íslendinga. Eða þegar ofurhugar lögðu líf sitt í hættu í baráttunni fyrir því að Surtsey fengi nafnið Vesturey. Hrikalegust er sagan af því þegar skipverjar á Ágústu VE 350 börðust fyrir lífi sínu á gígbarmi Syrtlings þar sem báturinn vó salt meðan gosið stóð sem hæst.
Í bókinni rifjar Friðrik Ólafur Guðjónsson frá Landamótum upp minningar um fjölskrúðugt mannlíf í Vestmannaeyjum fyrri ára. Sagðar eru gamansögur af eftirminnilegum karakterum og lýsir átakanlegum sorgarstundum.
Höfundur bókarinnar, sagnamaðurinn Ásmundur Friðriksson alþingismaður, gæðir frásögnina lífi með fjörmiklum stílsmáta sínum.