Draugaborgir

Fyndin, absúrd og skörp satíra þar sem höfundurinn leikur sér með tungumálið og formið af mikilli frásagnargleði og óbeisluðu ímyndunarafli. Falleg ástarjátning til tungumálsins, fortíðarinnar og nútímans, og ekki síst ástarinnar. Verkið hlaut Miles Franklin verðlaunin í fyrra ('25), sem eru virtustu bókmenntaverðlaun Ástralíu.

Í bókinni Draugaborgir (Ghost Cities) fléttast saman tveir meginsöguþræðir ásamt mörgum aukafléttum. Annars vegar er sögusviðið fornt keisaradæmi í Kína, þar sem grimmur og sjálfselskur keisari ríkir, sem er upptekinn við að láta allt hverfast um sig. Hins vegar gerist frásögnin í nútímanum og til sögunnar er kynntur ungur kínverskur þýðandi á aðalræðismannsskrifstofu Kína í Sidney, Ástralíu, þar sem hann hafði alist upp. Eftir nokkurn tíma í starfinu kemur í ljós að hann talar ekki mandarín og hefur alfarið stuðst við google þýðingarforritið við vinnu sína og er hann umsvifalaust rekinn. Þetta spyrst út og í kjölfarið slær myllumerkið #BadChinese í gegn á samfélagsmiðlum um allan heim og ungi maðurinn verður frægur að endemum. Leikurinn berst síðan til draugaborgar einnar í Kína, en það eru stórborgir sem voru byggðar án eftirspurnar víðs vegar um landið og standa mannlausar. Þessari borg hefur verið breytt í kvikmyndaver og þar er Baby Bao við stjórn. Söguþræðirnir tveir virðast í fyrstu ekki hafa neina tengingu en sturlun keisarans endurspeglast í firringu nútímans og snertipunktur þeirra er síðan óklárað ritverk frá keisaradæminu sem Baby Bao ætlar að nota í kvikmynd, með unga manninn í aðalhlutverki.