Síða 1 af 2
Herbert „Kóki“ Ólason – ævisaga
Það er leitun að manni sem hefur átt jafn ævintýralegt lífshlaup og Kóki. Margir þekkja hann úr hestamennsku og sem tískukóng á Akureyri forðum, en það er bara hluti af litríkri ævi. Logi Bergmann skrifar hér persónulega, einlæga og oft bráðfyndna ævisögu manns sem hefur lifað lífinu af fullum krafti og víða skilið eftir sig spor.
Sigmundur Ernir er alinn upp á Syðri-Brekkunni á Akureyri á sjöunda áratug síðustu aldar. Á þeim tíma héldust fábreytni og nægjusemi í hendur og má segja að nýtni og sparsemi hafi verið höfuðdyggðir á heimilum alþýðufólks í bænum. Hér safnar skáldið góðkunna saman munnmælasögum sem eru í senn forkostulegar og gamansamar heimildir um horfinn tíma.
Minningar Ingu Bjarnason leikstjóra
Dásamlegur aldarspegill, í senn tragískur, fjörugur og fyndinn. Inga heillaðist snemma af leiklist og kom víða við í heimi leikhússins. Af fullri einlægni lýsir hún baráttu sinni við eigin takmörk, segir frá ástum og sorgum, sigrum og ósigrum – og leitar loks sátta við liðna tíð. Þar er fátt dregið undan.
Svipmyndir frá miðri síðustu öld
Á Eskifirði sleit Þorsteinn Skúlason barnsskónum. Þar átti hann heima frá fæðingu 1940 og þar til hann fluttist í höfuðstaðinn 1957. Í endurminningum sínum snýr hann aftur á æskuslóðirnar, rifjar upp gamla tíma og dregur upp skýra mynd og skemmtilega af mannlífinu á Eskifirði og Austurlandi um miðja síðustu öld og koma margir við sögu.
Sorgarsaga úr íslenskri stjórnsýslu
„Þetta var hryllilegasti dagur lífs míns,” segir Pétur en þann dag var hann borinn þeim sökum að hafa áreitt samstarfskonu sína kynferðislega. Heimurinn fór á hvolf og hann skildi hvorki upp né niður. Í bókinni er lýst forkastanlegri málsmeðferð auk þess sem höfundur lýsir eigin sálarstríði. Upplýsingar eru á facebook síðu með nafni bókarinnar.
Úlfar var djúpt sokkinn í að setja saman marglaga minningar þegar hann var skyndilega úrskurðaður dauðvona. Það bætti nýrri vídd við verkið – lífið breytist þegar dauðinn er afhjúpaður þar sem hann liggur í leyni.
Þegar ég horfði í spegilinn þennan morgun var ég eins og áður. Það hafði ekkert breyst. Ég var með sama hárið, sama andlitið, sömu augun ... og þó, kannski ekki sömu augun – því að þau sáu eitthvað annað. Þau sáu Elías. Fyrsta skiptið er saga um gleðina sem felst í því að finna sinn stað í eigin líkama.
Ævisaga Óla Þórðar
Mesti harðjaxl íslenskrar fótboltasögu tekur til máls! Frá fjörugri barnæsku á Neðri-Skaga, til viðureigna við bestu knattspyrnumenn heims hefur Óli Þórðar farið sínar eigin leiðir af einurð, heiðarleika og óbilandi keppnisskapi, jafnt innan vallar sem utan. „Ósvikin, beinskeytt og bráðskemmtileg saga!“ Arnar Gunnlaugsson, landsliðsþjálfari
Gunnar Ingi Gunnarsson læknir leysir frá skjóðunni
Gunnar Ingi, lengi yfirlæknir á Heilsugæslunni Árbæ og um tíma læknir á Slysavarðstofunni og Læknavaktinni, er með auga fyrir því skoplega í tilverunni en hefur líka séð dauðann í sinni óvenjulegustu mynd. Þá stóð hann sjálfur á bjargbrún tilverunnar af eigin völdum og stuttu síðar gerði undirheimamaður tilraunir til að koma honum fyrir kattarnef.
Forvarsla minninganna
Rósa María Þóra Guðmundsdóttir (1917-2010) átti reyfarakennda ævi framan af og tilheyrði efri stétt Reykvíkinga á 3. og 4. áratug 20. aldar. Hér er lagst í rannsóknir á híbýlum Rósu í Reykjavík og á Akranesi. Lesandinn er leiddur um hvert herbergið á fætur öðru; hugrenningartengsl opna á harmrænar fjölskyldusögur á tímabilinu 1917 til 1983.
Hvað tökum við í arf frá foreldrum og hverju miðlum við áfram til barna okkar? Hvernig komumst við að því hvað er hvurs og hvurs er hvað? En ekki síst: hvar finnum við frið mitt í áreiti og óreiðu nútímans? Höfundur hefur varið drjúgum tíma í þá leit á leið sinni um leikhúsið, listir, pólitík, sálarfræði, hugleiðslu og andlegt líf.
ævisaga
Jórunn Viðar var fyrsta íslenska konan sem sótti háskólamenntun í tónsmíðum, hún braut blað sem tónskáld og átti glæstan feril sem píanóleikari. Þó var henni margt mótdrægt. Viðtökur á verkum hennar lituðust oft af því að hún var kona og í hjónabandinu fann hún sjaldan þá hvatningu eða skilning sem hefði getað fleytt henni lengra á listabrautinni.
Sagan öll
Þessi bók Rósu er hreint ótrúleg! Hún er yfirþyrmandi, ljúf og óþægileg. Rósa skrifar sögu Lalla, söguna alla, eins og hún hafði lofað honum á dánarbeði hans. Hún efndi það loforð svo rækilega að lesandinn er lengi að jafna sig eftir lesturinn.
Íslenska konan með Afríkuþráhyggjuna
Höfundur lýsir reynsluheimi sínum af margra ára tengslum við Tansaníu. Nándin við fátæktina hafði sterk áhrif á höfund sem vildi leggja eitthvað af mörkum. Í tæp 14 ár tengdist hún þorpi í Norður-Tansaníu, byggði upp ferðaþjónustu og grænmetis- og ávaxtarækt, stofnaði Women Power, félag til valdeflingar kvenna og setti á stofn leikskóla.
Saga Margrétar
Sæunn Kjartansdóttir, sálgreinir og rithöfundur, skráir margbrotna sögu systur sinnar, Margrétar Kjartansdóttur. Hún hefur fetað aðra leið en flestar konur á hennar aldri, átt ævintýralegt líf, unnið sig úr dýpstu dölum og upp á hæstu tinda. Systurnar líta yfir farinn veg og varpa ljósi á viðbrögð Margrétar við ýmsum áföllum.
Höfundur rifjar upp eftirminnilegan tíma sem forsetafrú Íslands og veitir lesendum innsýn í heim þar sem formlegheitin ráða ríkjum og opinberar heimsóknir og móttökur eru stór hluti af starfinu. Einnig segir Eliza frá uppvexti sínum í Kanada, námsárunum, ferðalögum og hvernig það var að flytja til Íslands og verða útivinnandi margra barna móðir.
Skömminni verður að skila
Í tíu ár hafði eiginmaður Gisèle Pelicot byrlað henni lyf, nauðgað henni og boðið fjölda manna inn á heimili þeirra til að misnota hana. Hún varð heimsfræg þegar hún ákvað að réttarhöldin yfir eiginmanninum skyldu fara fram fyrir opnum tjöldum. Allir áttu að sjá hverjir glæpamennirnir voru og að skömmin væri þeirra.
Katia Mann, eiginkona þýska skáldjöfursins Thomasar Mann, varði ævinni í að skýla eiginmanni sínum fyrir umheiminum svo að hann gæti skrifað meistaraverk sín. „Í þessari fjölskyldu verður að vera einhver sem ekki skrifar,“ sagði Katia jafnan þegar hún var hvött til að skrifa endurminningar sínar. Á efri árum féllst hún loks á að segja ævisögu sína.