Huldumaðurinn Guðmundur Elíasson myndhöggvari

Saga einstaks myndlistarmanns sem ruddi brautir í íslenskri höggmyndalist en hvarf að mestu úr sviðsljósinu. Verk hans og ljósmyndir af glötuðum höggmyndum varpa ljósi á óvenjulegan listamann og tímann sem hann lifði.

Guðmundur Elíasson (1925–1998) var á yngri árum talinn meðal efnilegustu listamanna þjóðarinnar. Hann stundaði nám við Académie de la Grande Chaumière í París undir handleiðslu Ossip Zadkine og var þar í hópi íslenskra listamanna sem síðar urðu áberandi í íslenskri listasögu. Verk hans þóttu frumleg og djarflega mótuð og báru með sér ný viðhorf í íslenskri höggmyndalist.

Guðmundur sneri heim árið 1953 en dró sig smám saman í hlé frá sýningarhaldi og listalífi. Hann eyðilagði mörg verka sinna en hafði áður ljósmyndað þau. Þessar ljósmyndir eru meðal mikilvægustu heimilda um listferil hans.

Í bókinni tekst Aðalsteinn Ingólfsson listfræðingur á við það vandasama verkefni að rekja listferil Guðmundar út frá varðveittum verkum, ljósmyndum af glötuðum höggmyndum og öðrum heimildum. Með áratugalanga þekkingu sína á íslenskri myndlist að leiðarljósi leitast Aðalsteinn við að varpa ljósi á listsköpun Guðmundar, stöðu hans meðal samtímamanna og þann sess sem honum ber í íslenskri listasögu. Bókin er jafnframt innlegg í endurmat á ferli óvenjulegs listamanns sem hefur lengi staðið í skugga samtíðarmanna sinna.