Niðurstöður

  • Friðrika Benónýsdóttir

Heimskauts­baugur

Fimm unglingsstúlkur í litlum smábæ nyrst í Svíþjóð ákveða að mynda leshring sem þær kalla Heimskautsbaug. Ein þeirra hverfur sporlaust sumarið 1980. Fjörutíu árum síðar finnst lík hennar. Um jólin 2020 hittast konurnar í fyrsta sinn eftir að vinkona þeirra hvarf. Þá kemur í ljós að það var eitthvað í samskiptum þeirra sem leiddi til hvarfsins á sínum tíma. En hvað var það?

Leysingar

Vorið lætur á sér standa í Ödesmark. Hnignun þorpsins blasir við í niðurníddum húsum. Í einu þeirra býr Liv ásamt syni sínum og öldruðum föður. Hún er litin hornauga í þessu fámenna samfélagi. Fólk skilur ekki af hverju hún hefur ekki flutt burt – eins og allir hinir. Það er líka pískrað um auðæfi föður Liv og hve auðvelt væri að ræna fjölskylduna ...

Minn hlátur er sorg

Ævisaga Ástu Sigurðardóttur

Ásta var skapheit og ástríðufull listakona sem bjó yfir miklum hæfileikum, en ljós og skuggar tókust á um líf hennar og sál. Hún var dáð og fyrirlitin, elskuð og fordæmd. Hennar biðu um síðir bitur örlög. Í þessari einstæðu ævisögu er lífsþorsta, brestum og óblíðri ævi Ástu Sigurðardóttur lýst af næmri samkennd og innsæi.

Ríki hinna blindu

Gömul kona óskaði eftir því í erfðaskrá sinni að lögregluforinginn Armand Gamache yrði skiptastjóri bús síns. Það kemur Armand spánskt fyrir sjónir, því að hann þekkir hvorki haus né sporð á konunni. Hann heldur því að um eitthvert grín sé að ræða, enda eru ákvæði erfðaskrárinnar býsna skrýtin. En við líkfund fær erfðaskráin skyndilega ískyggilega merkingu ...